گر نگهدار من آنست که خود می دانم شیشه را در بغل سنگ نگه می دارد
خدایا چه بی حساب و بی صدا می بخشی و ما... چه حسابگرانه "تسبیح می گوئیم"
مبعث مبارک
دیشب (جمعه شب) برنامه هفت با حضور آقای فریبرز عرب نیا عالی بود مثل دو برنامه قبل
ای کاش خیلی ها میدیدند و میشنیدند
بعضی از جمله هایی که ایشان فرمودند واقعا تلنگر خوبی بود اگر گوش شنوا داشته باشیم
امیدوارم سلامت باشند و موفق
من که بسیار لذت بردم
هرگز اون تصویر که رو پنجره اتاقش نوشته بود:
خدا دوستت دارم
از یادم نخواهد رفت
هرلحظه که فکر میکنم بیشتر مست می شوم...
مهم نیست قفل ها دست کیست
مهم اینست که همه ی کلید ها دست خدای مهربون است...
الهـــــی...
روز جمهوری اسلامی مبارک
به امید رسیدن به جامعه ی اسلامی حقیقی و کامل با آمدن مولایمان مهدی موعود(عج)...
خوش آمد...
الله اکبــــر
...
و روری که زمین برترین انسان را به سوی آسمان بدرقه کرد
روز خداست.
ارتحال جانگداز پیامبر اکرم(ص) و شهادت سبط اکبرشان امام مجتبی کریم اهل بیت(ع) و شهادت امام رضا(ع) پیشا پیش تسلیـــت باد
...
چه باید کرد؟ پرسشی است که ما مطرح می کنیم برای شفاف کردن جریاناتی که در صفوف ملت ما به نمایندگی خود خوانده، از طرف ملت و به زبانهای مختلف می گویند: آقا دیگر خسته شدیم. دوره ی حکومت دینی تمام شده است، عصر ایدئولوژی گذشته است، انقلاب به پایان رسیده است و شعار های دینی جاذبه اش را از دست داده است، ارزش ها فرسوده شده اند، جامعه خسته شده است، مردم دیگر خواهان دین نیستند. مردم اگر حکومت دینی را نخواهند، چه کسی را باید ببینند؟ تحت عناوین مختلف، فضای بسیار سنگین تبلیغاتی در خارج و داخل، یکصدا در دست تبلیغ و جریان سازی با همین مضمون است.
هزار بهانه می آورند و هیچ یک حاضر نیستند که به جای دین خود را متهم کنند و بگویند ما خودمان مشکل داریم، مردم از ما خسته شده اند یا می شوند. مردم از دین و حکومت دینی، خسته نشده و نخواهند شد. مردم با ما مشکل پیدا می کنند، نه با دین و با حکومت دینی. به راستی چه باید کرد؟ در اقتصاد چه باید کرد؟ در سیاست داخلی و خارجی چه باید کرد؟ در قضاوت چه باید کرد؟ در حوزه فرهنگ چه باید کرد؟ اینها همه درسهایی است که بسیاری از ما نیاموختیم و وارد حکومت دینی شدیم.
...
این مطالب قسمت هایی از کتاب "محمد(ص) پیامبری برای همیشه" است که متن سخنرانی آقای حسن رحیم پور ازغدی می باشد، البته این گزیده ای از فصل اول کتاب می باشد و در فصول دیگر در عین پیوستگی سر فصل های دیگری عنوان شده است.
به نظرم خواندن این کتاب اگر واجب نباشد مستحب مؤکد! است برای خیلی هایمان که فقط نام اسلام را در شناسنامه داریم و این اسلام در متن جامعه مان آنگونه که باید عملی نمیشود چون نمی شناسیم اش و هرکس باید خودش موظف بداند برای اگاه شدن و آگاه کردن.
به امید روزی که اسلام ناب محمدی(ص) شناخته شود و به آن عمل شود و مردم و همه کسانی که به نوعی در این جمهوری اسلامی نقشی ایفا میکنند ادامه دهند راه انقلابی را که ترجمان همین اسلام است و برای رسیدن به آرمانهایش مثل همان روزها خالصانه تلاش کنند و این در صورتی ممکن است که به این حرف ها به عنوان شعــار نگاه نکنیم و آنها را واقعیت بدانیم و این کلیات را در جزئیات به کار گیریم انشاء الله
آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی)
رفتم به طبیب و گفتم از درد نهان گفتا: از غیر دوست بر بند زبان
گفتم که: غذا؟ گفت: همین خون جگر گفتم: پرهیز؟ گفت: از هر دو جهان
ابو سعید ابوالخیر
آقاجون دلم کربلا می خواد خیـــــــلی زیاد
مولا جونم خواهش می کنم دعوتمون کنین همه ی اونایی رو که دلشون پر میزنه
آقا جون دوست دارم معرفت بدین و دعوت کنین زیارت با معرفت می خوام
یا امام حسین به حق علی اصغرت
خواهش می کنم
.........
مهم ترین هدفی که برای قیام امام حسین(ع) عنوان می کنند امر به معروف و نهی از منکر است، امام قیام کرد تا اسلام را که تحریفش می کردند احیا کند، تا امر کند به اسلام نابی که جز با خون او و یارانش بیمه نمی شد تا امروز و نهی کند از هر آنچه غیر حق است. و ما که شیعه ی حسین بن علی(ع) هستیم و ادعای پیروی آل نبی(ص) را داریم باید رسم تشیع را به جا آوریم یعنی کردار و رفتارمان حسینی باشد، امر به معروف و نهی از منکر را که هدف اصلی قیام امام حسین(ع) بود به جای آوریم، از کنار بدی ها و زشتی ها و ظلم ساده عبور نکنیم، اول خودمان راه تشیع را بشناسیم و رهرو باشیم و بعد سعی کنیم دیگران را هم دعوت کنیم، عامل بودن دیگران هم برایمان مهم باشد. باید بدانیم که با امر به معروف و نهی ازمنکراست که می توانیم به جامعه ای به دور از گناه و زشتی دست یابیم و مقدمات ظهور قائم آل محمد(ص)، امام زمان(عج) را فراهم کنیم و راه را برای ایجاد آرمانشهر مهدوی هموار. به امید آن روز
دل بهونه گرفته کجا لونه گرفته مرغ دلم تو صحنت آشیونه گرفته
ای محبتت آبو دونه ی دلم روی گنبدت آشیونه ی دلم
. . .
یاد یک ماه پیش بخیر کاش آن روز بود که کوله بار سفر بسته بودیم و راهی مشهد پیش معشوق
میلاد با سعادت آقا علی ابن موسی الرضا مبارک